Ana Sayfa | Konuk Yazarlar

Kanada'da son gece

Nazlican Elestekin

Derlerdi de inanmazdım.

Bir yerden ayrılırken derin üzüntü hissetmek... 

Bir yere daha önceden gelmiş ve yasamış hissi de neydi?

O ülkede tanıştığın her insana " BEN SENİ ONCEDEN TANIYORDUM, eminim..." demek de neyin nesiydi...

Doğanın bu denli güzelliği.

Aşktı bu..

Bu bir başka çeşit bir aşktı.

Gördüğün yüzler nasıl bu kadar tanıdık olabilir, yok imkansız olamaz.

Şimdi "Kanada'da son gece" yi yazarken farkındamıyım acaba bu şehirden ayrılıyor olduğumun...

Bir açıklik getireyim, hayir ben bu sehir'den ayrılmıyorum ben bu şehirdeki insanlardan ayrılıyorum...

Bu şehirdeki güzel kalplerden, güzel ruhlardan.

 

Hisleriyle yaşayan delilerdenin bende.

Belki de hislerle yaşamayanlar delidir kimbilir ?

Düşünemiyorum...

Hiç risk yok, hic heyecan yok..

Oofff şimdiden sıkılmaya başladım...

 

Tartışma konusu açmak değil niyetim, 

Yaşadığım şehirler arasında, bana bu kadar tanıdik gelen bir başka şehir olmamıştı...

Gecmis yasam mi desem ne desem siz bulun, ben daha fazla derine inmek niyetinde degilim su siralar..

Yoga pantolanlari, saglikli organik meyva sulari.. Hele bu huzur bu duzen ? Kabul etmeliyim ki bazen bu kusursuzluk bile sinir bozabiliyordu... Limitsiz bir dinginlik ve yasam rahatligi..  Ilk geldigim gun gozumun onunde ; "Ben neredeyim cennet mi burasi?" Demistim. Havalanina indigim andan itibaren, bu sehri biliyordum sanki evime donmustum.

Demek ki donmemisim su an evime donerken anliyorum bunu da ;) 

Saka bir kenara alistiginiz duzenler vardir elbet. Bir de onlari kendiniz kimildatiyorsaniz vay halinize.. Stabil duzen sevmiyorsaniz, monotonluk sevmiyorsaniz o zaman bir ben olmussunuzdur fakat birde surekli dunyanin farkli ulkelerinde yasamaniz gerekiyor.. Milyonlarca yeni insan taniyip , yepyeni dunyalara baliklama atlamaniz gerekiyor.. Hele bir de yeni dunyalar seviyorsaniz.... Hayat tam bir Macera, tam bir kesif tam bir bilinmezlige uzanan o cetrefilli yol...

Ben bu yolu cok seviyorum, her insan yeni dunya.. Ben yeni dunyalara asigim sanirim. Insanlarin hayatina dokunmak, bu sadece hikayemi anlatmak bile olsa.. Belki o hic duymamis olacagi birseyi duyacak, ne mutlu bana bir hayata dokunmak..

 

   Ne kadar samimi, bu bir hayat fantazisi olmali.. 

 

Misyonumu bu kadar erken yasta bulmam guzel mi bilemem fakat bukadar dunyayi ben nasil saklayacagim icimde?

Teknoloji bukadar ilerlemeseydi belki simdi ki kadar rahat yer degistiremezdim. " O zaman da agac degilim ve tasinabilirim dusuncesinde olurdum fakat belkide bukadar hizli olmazdi.." 

Bu sehirde bana kim oldugumu hatirlatan, hangi dili konustugumu dahi unutturan, aile sicakligiyla ruhuma isik tutan, koruyucu melekligimi ustlenen, her probleme cozum bulan,hayatin gerceklerinden bahseden, benimle birlikte umarsizca gulen, ve saatlerce felsefenin koklerine kadar inen , olmamis seyleri hayal gucu ile olduran, bazen beni anlamakta zorlanan, bazen de cok anladigi icin sevinc nobetleri geciren... herkese her bir mucize insana tekrar tekrar tesekkur ederim.

 Arkadas kelimesinden fazla birseyler yetisti bu sehirde, Kanada ; belki hala sigara iciyorum fakat bana kazandirdigin saglikli dostlar icin sana saygim sonsuz... Bu bir bedenden de ote, ruhuma ilac oldun sen..

Yakindan takip ettigim Metafizik yazari Dr.Deepak Chopra'nin dedigi gibi "Ben heryerdeyim, ve ihtiyaci olan herseydeyim."

Sen de beni Unutma Kanada... Bu dunyanin yapiminda katkisi olan bir ulke varsa, o da Sensin Guzel Kanada.

Ve bende seni seviyorum Bana bir kere daha ozgurlugumu hatirlatan sihirli bir ulkesin sen Kanada.... 

 

NOT: Bu yazi bir Melodram degildir. Bir sihri anlatmak icin yazilmistir..

 

Sihirli Gunler....

 

Nazlican Elestekin , 13 Temmuz 2014 

 

Kanada'da Son Gece... 

 

Dünyanın En Mutlu Ülkesi

Sevgili okuyucularımız, bu hafta yazarımız Arzu Sheridan'ın seyahatte olması nedeniyle arkadaşı İlkgül Karaca konuk yazar olarak sizler için güzel bir şehir paylaştı.